En artikkel skrevet i 1972 av Sverre Paul Runde etter intervju med Paul A. Sævik.

Les bl.a. om «Eg hadde enno ikkje fylt 21 år då eg møtte opp på kontoret til disponent Harald Wesenberg. Eg kjende meg ikkje høg i hatten då han skubba brillene opp i panna og sette i: «Herregud, du er jo bare et barn». Men eg meinte at det var eit lyte som eg vaks av meg.»